Biuletyn A.-P.-F. Międzyośrodkowy nr 11 (grudzień 1977)

Biuletyn Międzynarodowego Stowarzyszenia Audio-Psycho-Fonologii (A.I.A.P.P.), nr 11, grudzień 1977. Okładka nosi drukowany nagłówek „Association Internationale d’Audio-Psycho-Phonologie” oraz tytuł „Bulletin A.-P.-P. Inter Centres” (określany w tekście skrótem B.I.C.); służy jako łącznik między ośrodkami praktykującymi metodę, a także przekazuje informacje o działalności stowarzyszenia francuskiego (A.F.A.P.P.).

Numer ten otwiera relacja z jednego z dni Krajowego Kongresu Muzykoterapii, który odbył się w Pałacu Kongresowym w Paryżu (w tygodniu od 21 do 25 listopada 1977 r.) i był poświęcony słyszeniu płodowemu. Biuletyn relacjonuje, w celowo żywym tonie, starcie między profesorem Tomatisem a lekarzem broniącym tezy o pierwszeństwie głosu ojca i wyłącznie niskich częstotliwości: Tomatis potwierdza w nim zasadniczą rolę głosu matki oraz wewnątrzmacicznego słuchania, które faworyzuje wysokie częstotliwości, stanowiące podstawę montaży dźwiękowych stosowanych w jego metodzie. Uproszczone sprawozdanie z wystąpienia Tomatisa na temat słyszenia płodowego oraz studium bibliograficzne odniesień naukowych dotyczących tego tematu dopełniają tę część.

Biuletyn kontynuuje kilkoma rubrykami bieżącej działalności stowarzyszenia: komunikat dotyczący ubezpieczeń społecznych i A.P.P., międzynarodowy przegląd prasy (artykuły opublikowane w Kanadzie i we Francji, poruszające rolę ucha, Prawa Tomatisa, Test Słuchania i Ucho Elektroniczne), informacje o szkoleniu A.P.P. i jego przyszłych sesjach, rubryka „Studia i A.P.P.”, esej zatytułowany „Dlaczego Mozart?”, dziennik podróży i wykładów, a także francusko-angielski słownik powszechnie używanych terminów audio-psycho-fonologii, mający na celu ujednolicenie tłumaczeń między ośrodkami. Końcowa część techniczna dotyczy filtrowania głosów matek i podaje wykazy taśm angielskich i włoskich. Wymienione osoby figurują z tytułu swojej działalności zawodowej lub stowarzyszeniowej, bez wrażliwych danych osobowych.

Kontekst historyczny — Pod koniec 1977 r. metoda audio-psycho-fonologii Alfreda Tomatisa była rozpowszechniana przez międzynarodową sieć ośrodków zrzeszonych w ramach A.I.A.P.P. i reprezentowanych we Francji przez A.F.A.P.P. Numer ten świadczy o publicznym rozpowszechnianiu metody (obecność na Krajowym Kongresie Muzykoterapii, debaty o słyszeniu płodowym, przegląd prasy) oraz o wysiłku wewnętrznego ustrukturyzowania sieci: uznanie przez ubezpieczenia społeczne, szkolenie praktyków, ujednolicenie słownictwa i taśm dźwiękowych między krajami.