Biuletyn Międzyośrodkowy nr 15, datowany na sierpień 1978 roku. Okładka nosi nagłówek „Association Internationale d’Audio-Psycho-Phonologie” oraz tytuł „Bulletin A.-P.-P. Inter Centres” (określany w tekście skrótem B.I.C.); rubryki odsyłają zresztą do działalności stowarzyszenia francuskiego (A.F.A.P.P.). Numer wydawany jest przez sekretariat paryski i opatrzony, w formie dodatku, notą informacyjną oraz broszurą poświęconą „Testowi Słuchania”.

Numer skupia się wokół dossier dotyczącego polityki informacyjnej metody. Artykuł wstępny „O politykę informacyjną APP” formułuje szereg spostrzeżeń: mimo zainteresowania prasy przychylne artykuły z trudem się ukazują, poczta pantoflowa pozostaje głównym kanałem rozpowszechniania, a informację wysokiej jakości dopiero trzeba zbudować, nie popadając ani w rejestr medyczny, ani w wizerunek „techniki psy”. Wyciąga z tego trzy wnioski dotyczące konieczności, ostrożności i roli rzetelnej informacji. Następnie zamieszczono sprawozdanie ze spotkania studyjnego, które odbyło się 10 czerwca 1978 roku w jednym z ośrodków regionu paryskiego, z inicjatywy małżeństwa twórców metody oraz współpracowników; rozpatruje się na nim adresatów, środki (kontakty ze szkołami i placówkami, bezpłatne testy słuchania, ankiety lokalne, zebrania i prezentacje audiowizualne, płatne korzystanie z prasy w zależności od kraju) oraz wypracowanie całościowej polityki.

Pozostała część biuletynu gromadzi rubryki praktyczne i dokumentacyjne: formularz zamówienia oraz listę publikacji sieci; kartę porad technicznych („Słuchawka zawodzi po lewej stronie…”) wyjaśniającą, jak zlokalizować usterkę między aparatem a słuchawkami; szczegółowy katalog taśm, w tym serię „integracji języków” wraz z ich systemem kodowania (język, głos, filtrowanie, poród soniczny) dla angielskiego, niemieckiego, arabskiego libańskiego i innych języków; rubrykę „Audio-psycho-fonolog i jego korespondencja”, proponującą zanonimizowany wzór listu przeznaczonego dla personelu szkolnego ucznia, mającego sprzyjać codziennemu czytaniu na głos; komentowany przegląd prasy; a także informacje o teście słuchania oraz komunikat dotyczący kursu szkoleniowego.

Kontekst historyczny — W 1978 roku metoda audio-psycho-fonologii opracowana przez Alfreda Tomatisa rozpowszechniała się poprzez międzynarodową sieć ośrodków, przekazywaną we Francji przez A.F.A.P.P. Ten numer ilustruje wysiłek organizacji sieci oraz refleksję prowadzoną nad tym, by przybliżyć metodę publiczności, rodzinom, środowisku szkolnemu i prasie, zakorzeniając ją zarazem w praktyce pedagogicznej odrębnej od dyskursu medycznego. Nazwiska osób prywatnych wymienionych w oryginalnym dokumencie nie są tutaj przytaczane.