Biuletyn A.-P.-P. Międzyośrodkowy nr 8 (czerwiec 1977)

Biuletyn Międzynarodowego Stowarzyszenia Audio-Psycho-Fonologii (A.I.A.P.P.), nr 8, czerwiec 1977. Na okładce widnieje drukowany nagłówek „Association Internationale d’Audio-Psycho-Phonologie” oraz tytuł „Bulletin A.-P.-P. Inter Centres” (oznaczany w tekście skrótem B.I.C.); pełni on rolę łącznika między ośrodkami praktykującymi metodę i wskazuje sekretariat A.I.A.P.P. pod adresem 68, boulevard de Courcelles w Paryżu. Rubryki przekazują ponadto informacje o działalności stowarzyszenia francuskiego (A.F.A.P.P.).

Numer ten otwiera nota techniczna odpowiadająca na prośbę o informację skierowaną przez profesora Tomatisa: szczegółowe wyjaśnienie „dźwięków zagęszczonych”. Tekst rozróżnia gęstość bezwzględną i gęstość rzeczywistą, opisuje proces kolejnych filtracji oraz ponownego łączenia matryc dźwiękowych i wiąże tę technikę z fizjologiczną budową ucha (logarytmiczny układ komórek narządu Cortiego). Wskazuje odnośne pasma — zagęszczone: muzykę, wyliczanki, chorał gregoriański, teksty i filtrowane głoski syczące — oraz ich ogólne wskazania kliniczne (obustronne niedosłuchy, zawroty głowy Ménière’a, zespoły depresyjne, niektóre zaburzenia komunikacji), podkreślając zarazem złożoność ich wytwarzania.

Biuletyn przedstawia następnie życie szkolenia i sieci: zapowiedź dni naukowych A.F.A.P.P. w Carcassonne (2-3 lipca 1977), podejmujących wystąpienia przewidziane na odwołany kongres w Monako; spis sesji szkoleniowych A.P.P. z roku 1976-1977 (sesje organizowane w ośrodkach języka w Paryżu i we Fryburgu, a także w Carboneras w Hiszpanii) wraz z refleksją nad naborem uczestników; notę o ośrodku języka w Paryżu jako instytucji kształcenia ustawicznego; sprawozdanie z dni wprowadzających 23-24 kwietnia 1977 w Paryżu; wykaz ośrodków otwartych latem. Kilka studiów przypadków ilustruje stosowanie metody, po których następuje rubryka o pracach uniwersyteckich poświęconych A.P.P. oraz noty z lektur o rysunku dziecka. Numer zdaje również sprawę z podróży i odczytów (dzień w Pau, weekend we Fryburgu, międzynarodowy kongres serocytologii w Montreux), odtwarza korespondencję w formie pytań i odpowiedzi o „A.P.P. i logopedii” oraz kontynuuje serię o autyzmie wczesnodziecięcym. Przykłady kliniczne i wymienione osoby przedstawiono tu w sposób ogólny, bez powtarzania danych imiennych ani osobowych dokumentu.

Kontekst historyczny — W 1977 roku metoda audio-psycho-fonologii Alfreda Tomatisa jest rozpowszechniana przez międzynarodową sieć ośrodków zrzeszonych w ramach A.I.A.P.P. i reprezentowanych we Francji przez A.F.A.P.P. Numer ten świadczy o strukturyzowaniu kształcenia praktyków, o wysiłku upowszechniania (dni naukowe i wprowadzające, kształcenie ustawiczne) oraz o technicznym pogłębianiu Ucha Elektronicznego, a także o dążeniu do usytuowania metody wobec dyskutowanych wówczas terapii autyzmu wczesnodziecięcego.