Biuletyn A.P.P. nr 5 (1976)

Biuletyn Międzynarodowego Stowarzyszenia Audio-Psycho-Fonologii (A.I.A.P.P.), nr 5, grudzień 1976. Dokument przedstawia się jako „Biuletyn Międzyośrodkowy" (oznaczony w tekście skrótem B.I.C.) przeznaczony do komunikacji między ośrodkami praktykującymi metodę. Drukowany nagłówek wskazuje „Międzynarodowe Stowarzyszenie Audio-Psycho-Fonologii"; rubryki odróżniają ponadto działalność stowarzyszenia francuskiego (A.F.A.P.P.).

Numer ten otwiera organizacja szkolenia A.P.P. na rok 1977, w czasie gdy rośnie liczba ośrodków i zapotrzebowanie na specjalizację. Szczegółowo przedstawia tok kształcenia: obowiązkowa dydaktyka wstępna, szkolenie podstawowe rozłożone na trzy sesje (S1 teoretyczna, S2 pogłębienia praktycznego, S3 kliniczna często prowadzona w obecności profesora Tomatisa), miesięczny staż, następnie obowiązkowe doszkalanie coroczne. Proponowane są trzy formuły (sesje rozłożone w czasie, ciągły staż jedno- lub dwumiesięczny, bądź weekendy rozłożone na rok lub dwa), wraz z pełnym kalendarzem dat i miejsc (ośrodki w Paryżu, Fryburgu i Carboneras). Obszerna rubryka „Prasa a A.P.P." odnotowuje artykuły, które ukazały się w kilku czasopismach (Son, Parents, La Recherche, Enfants Magazine, Science et Avenir), i odtwarza pisma kierowane przez stowarzyszenie celem przypomnienia pierwszeństwa prac Tomatisa nad słuchaniem wewnątrzmacicznym i głosem matki. Następują sprawozdania z seminariów regionalnych (Nancy), dni wprowadzających, wiadomości z ośrodków zagranicznych (Ottawa, Republika Południowej Afryki, Genewa, Lyon), powrót Paula Madaule’a, apel o redagowanie studiów przypadku podpisany L. A. Tomatis oraz długa wymiana korespondencji, w której profesor Tomatis odpowiada na dwanaście pytań dotyczących języka, cywilizacji słuchania, języków i duchowego wymiaru dźwięku.

Kontekst historyczny — W 1976 roku metoda audio-psycho-fonologii Alfreda Tomatisa rozprzestrzenia się poprzez międzynarodową sieć liczącą ponad siedemdziesiąt ośrodków, ustrukturyzowaną wokół A.I.A.P.P. i przekazywaną we Francji przez A.F.A.P.P. Biuletyn ten świadczy o wysiłku instytucjonalizacji szkolenia oraz o woli uznania pierwszeństwa badań Tomatisa, którego stan zdrowia jest wówczas w fazie rekonwalescencji, wobec literatury naukowej, która rzadko je wymienia.