Paul Madaule — audio-psycho-fonologia w służbie śpiewaków

Niniejsza strona jest opracowaniem redakcyjnym, przypisanym swojemu autorowi. Oryginalny tekst Paula Madaule’a nie jest tu reprodukowany (prawa zastrzeżone dla autora). Po pełny dokument należy zwrócić się do autora lub do Listening Centre.

W referacie zatytułowanym „Audio-psycho-fonologia w służbie śpiewaków i muzyków" Paul Madaule — praktyk wykształcony u Alfreda Tomatisa i założyciel Listening Centre w Toronto — stosuje zasady metody Tomatisa do świata muzycznego.

Wywód wychodzi od stwierdzenia płynącego z prac Tomatisa: ucho rządzi fonacją i uczestniczy w świadomości schematu ciała. U wykonawcy panowanie nad głosem lub instrumentem zależy od subtelnej kontroli słuchowej wszystkich parametrów wykonywanego dzieła. Madaule przypomina, że poprawienie „potencjału kontroli przez słuchanie" muzyka zwiększa o tyleż jego panowanie nad wykonaniem. Charakteryzuje „ucho muzyczne" — zdolne do postrzegania i analizowania spektrum dźwiękowego (strefa 500–4000 Hz) z szybkością i precyzją, zgodnie z krzywą odpowiedzi opisaną przez Tomatisa — następnie przegląda zaburzenia, które naruszają tę funkcję, oraz sposób, w jaki techniki audio-psycho-fonologii (reedukacja słuchania, Ucho Elektroniczne) zmierzają do przywrócenia uchu jego właściwości.

Kontekst historyczny — Paul Madaule należy do głównych kontynuatorów dzieła Tomatisa w świecie anglojęzycznym. Jego zastosowanie metody wobec śpiewaków i muzyków przedłuża założycielską intuicję — „śpiewa się swoim uchem" — ku pedagogice muzycznej i wykonawstwu artystycznemu.