Pierwsze Ucho elektroniczne 1952

W 1952 roku zbudowano pierwsze prawdziwe Ucho elektroniczne, którego dopracowanie stanowiło jeden z zasadniczych etapów drogi naukowej Tomatisa. Aparat skonstruowano tak, by umożliwiał przełączanie (bascule) między jednym warunkowaniem a drugim.

Dopiero od tego momentu Tomatis mógł szybko czynić postępy w dziedzinie reedukacji i dokonywać najróżniejszych odkryć. Chodziło o uzyskanie takiego warunkowania słuchowego, aby ucho było zdolne przyjąć postawę auto-słuchania sprzyjającą wysokiej jakości emisji głosu.

1952 — wejście mikrofonowe, warunkowania C1 i C2, droga powietrzna, równowaga.